Lina Ghys & Maartie Ruts

Drie zussen organiseren een feest ter nagedachtenis van hun overleden ouders. De stoemp staat op tafel, het confettikanon staat klaar en de emoties zijn nét niet helemaal weggedronken. Wat begint als een knullige familiebijeenkomst ontspoort in een uitbundige, absurdistische rouwceremonie vol tule, Tiësto en paprika’s. 

DRIE DAGEN PER DOOD is een tragikomische ode aan alles wat niet verwerkt is. Een feest in de schaduw van verlies. Een voorstelling over rouwen in een land dat daar drie dagen verlof voor geeft. 

De voorstelling fileert de Vlaamse gevoelsarmoede: de stilte, de schaamte, het ‘niet zagen’ en de krampachtige poging om het toch vooral gezellig te houden. De zussen zijn tegelijk lief en brutaal, hun liefde even groot als hun onderhuidse agressie. Ze drinken als kleuters, dansen op Tiësto als losgeslagen wild, vechten met confetti en troosten elkaar met lavendelzeep. 

De personages, humor en pijn zijn hyperherkenbaar; de vorm is campy, queer en ongeremd. De voorstelling praat niet alleen over rouw: ze maakt verlies lijfelijk, trekt het een excentriek jasje van tule aan en nodigt het uit ten dans. 

Een theaterfeest waarin ook het verdriet mag dansen, en niemand precies weet of die moet huilen, lachen of meedoen.